Treść orzeczenia
V KO 148/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 września 2025 r.
SSN Adam Roch
w sprawie D. R.
oskarżonego o czyn z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 11 września 2025 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. akt II K 20/24
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł :
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. II K 20/24 , Sąd Rejonowy
w Opocznie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy
innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W
uzasadnieniu wniosku wskazano, że oskarżony D. R. na każdym etapie
postępowania składa wszelkie możliwe wnioski i skargi na osoby podejmujące
czynności w jego sprawie. Tego typu zachowania oskarżony prezentuje we
wszystkich dotyczących go postępowaniach sądowych, w których jest stroną. W
swych pismach podsądny wskazuje na braki przymiotów funkcjonariuszy
publicznych podejmuj ących czynności w jego sprawie, takich jak brak wiedzy i
V KO 148/25
2
kompetencji oraz bezstronności czy niezawisłości sędziów. Mimo, że żaden ze
złożonych przez oskarżonego wniosków nie został uwzględniony, to konsekwentnie
ponawia on swe pisma. Powyższ e okolicznoś ci, zdaniem sądu rejonowego ,
uzasadni ają przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro
wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Inicjatywa wyrażona przez Sąd Rejonowy w Opocznie na uwzględnienie nie
zasług uje.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że przekazanie sprawy do
rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. ma charakter
wyjątkowy, zaś odstąpienie od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez
sąd właściwy, także miejscowo (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), może nastąpić tylko