Treść orzeczenia
V KO 169/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Dziergawka
Dnia 6 listopada 2025 r.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 6 listopada 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanej A. K. ,
sygnalizującego konieczność wznowienia z urzędu
postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. akt V KK 463/23,
oddalającym jako oczywiście bezzasadną m.in. kasację wniesioną
przez obrońcę skazanej od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 275/21,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Płocku
z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 124/19,
na podstawie art. 542 § 1 i 3 k.p.k. a contrario
zarządził:
stwierdzić niedopuszczalność wznowienia postępowania z
urzędu.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanej A. K. o
wznowienie postępowania sądowego prawomocnie zakończonego postanowieniem
Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. akt V KK 463/23, oddalającym
m.in. kasację obrońcy skazanej jako oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu tego
wniosku obrońca skazanej podniósł, iż w sprawie zakończonej prawomocnym
V KO 169/25
2
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt II AKa
275/21 zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1
k.p.k., z uwagi na nienależytą obsadę sądu. Obrońca wskazał, że okoliczność ta
była podnoszona w kasacji wywiedzionej od powyższego wyroku, a tym samym
postępowanie kasacyjne winno zostać wznowione.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanej, z uwagi na wskazywaną w jego treści,
bezwzględną przyczynę odwoławczą, został potraktowany jako sygnalizacja
podjęcia czynności z urzędu. Pismo to nie stanowi wniosku o wznowienie
postępowania w rozumieniu przepisów rozdziału 56 k.p.k., stanowiąc wyłącznie
sygnalizację możliwości zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej,
stanowiącej podstawę do wznowienia z urzędu prawomocnie zakończonego
postępowania (zob. postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2021 r., V KZ 39/21).