Treść orzeczenia
V KO 19/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 lutego 2025 r.
SSN Dariusz Świecki
w sprawie R. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 lutego 2025 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Toruniu, zawartego w postanowieniu tego Sądu z
dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt VIII K 1510/24, o przekazanie sprawy do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 § 1 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W przedstawionym wniosku wskazano, że do Sądu Rejonowego wpłynął
akt oskarżenia (w istocie był to jednak wniosek o warunkowe umorzenie
postępowania karnego) w sprawie, w której pokrzywdzonym jest adwokat z
długoletnim stażem, który regularnie występuje przed tym Sądem w charakterze
obrońcy lub pełnomocnika, w związku z czym jest znany tamtejszym sędziom, a z
niektórymi z nich utrzymuje ponadto relacje towarzyskie i koleżeńskie. Powyższa
okoliczność w ocenie Sądu Rejonowego może zrodzić w opinii społecznej i u stron
procesu przekonanie o braku swobody orzekania oraz warunków do obiektywnego
rozpoznania sprawy. W efekcie zdaniem Sądu dobro wymiaru sprawiedliwości
przemawia za przekazaniem tej sprawy do rozpoznania innemu sądowi spoza
V KO 19/25
2
okręgu toruńskiego, co pozwoli na ochronę interesu publicznego oraz wzmocni
zaufanie opinii publicznej do tego, że wymiar sprawiedliwości funkcjonuje
prawidłowo.
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny.
Przypomnieć trzeba, że w orzecznictwie utrwalone jest już stanowisko, że
przepis art. 37 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i w związku z tym nie może być
wykładany rozszerzająco. Jego zastosowanie wchodzi w grę jedynie wtedy, gdy
zaistniałe w sprawie okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, że jej
pozostawienie do rozpoznania sądowi miejscowo właściwemu byłoby sprzeczne z
dobrem wymiaru sprawiedliwości. Takimi okolicznościami mogą zaś być tego
rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać