Treść orzeczenia
V KO 194/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 3 czerwca 2026 r.
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie K.B.
oskarżonego z art. 212 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 czerwca 2026 r.,
inicjatywy wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 21 października 2025 r., sygn. akt IV K 882/25,
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu
równorzędnemu,
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. a contrario
sądowi
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, wskazanym postanowieniem, powołując art. 37
k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy K .B. do rozpoznania
innemu sądowi równorzędnemu, gdyż wymaga tego dobro wymiaru
sprawiedliwości.
W uzasadnieniu inicjatywy wskazano, że w przedmiotowej sprawie oskarżyciel
prywatny M.F. , który oskarżył K .B. o czyn z art. 212 § 1 k.k., „ ma problemy
zdrowotne”, które jak wynika z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego, stanowią
przeciwskazania do korzystania z wszelkich środków komunikacji - transportu
publicznego. W ocenie Sądu wnioskującego „przyjazd zatem z miejsca jego
V KO 194/25
2
zamieszkania do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy (około 250 km) może stanowić
dla niego przeszkodę nie do pokonania”. Z treści wystąpienia Sądu Rejonowego w
Bydgoszczy, odwołującego się do poglądów orzecznictwa wynika, że „okoliczność
związana ze złym stanem zdrowia oskarżonego, czy jego kalectwa, która
uniemożliwia stawienie się na rozprawę w sądzie właściwym z uwagi na odległość
od miejsca jego zamieszkania, jest uwzględniania jako podstawa przekazania
sprawy do innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli daje to szansę udziału
oskarżonego w rozprawie przed tym sądem”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyjątkowy charakter uregulowania przewidzianego w art. 37 k.p.k. nakazuje
wnikliwie badać, czy rzeczywiście zaistniałe okoliczności uzasadniają jego
zastosowanie, po to, by pochopnie nie odstępować od zasady rozpoznania sprawy