Treść orzeczenia
V KO 30/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 kwietnia 2024 r.
SSN Jarosław Matras
w sprawie G. L.
oskarżonej o przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 18 kwietnia 2024 r.
wniosku Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi
o przekazanie sprawy sygn. akt V K 1114/23
do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario . ,
p o s t a n o w i ł :
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 12 marca 2024 r. oskarżona wniosła o „ przeniesienie sprawy
do prowadzenia przez inny równorzędny sąd, nie wchodzący w zasięg terytorialny
Sądu Okręgowego w Łodzi”.
Na rozprawie w dniu 14 marca 2024 r. Sąd Rejonow y dla Łodzi -
Śródmieścia w Łodzi wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważ e nie możliwości
przekazania, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy oskarżo nej G. L., innemu sądowi
równorzędnemu. W uzasadnieniu postanowienia sąd właściwy do rozpoznania
V KO 30/24
2
sprawy, odwołując się do argumentów podniesionych przez oskarżoną, a
dotyczących szczególnych powiązań zawodowo - towarzyskich łączących
oskarżycieli prywatnych i ich pełnomocnika z adwokatami, proku ratorami, a przede
wszystkim wszystkimi sędziami, wielość postępowań toczących się z udziałem
stron przed sądem właściwym, czy wreszcie rodzinne relacje łączące pełnomocnika
oskarżycieli prywatnych z Prezesem sądu właściwego, stwierdził, że przemawiają
one za wystąpieniem do Sądu Najwyższego o rozważenie zastosowania art. 37
k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje .
W niosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stanowisko sądu o istnieniu w tej sprawie okoliczności, które podważałyby
możliwość bezstronnego rozpoznania sprawy w tym sądzie jest chybione.
Argumenty przedstawione w postanowieniu nie dają jakiejkolwiek podstawy do
przyjęcia, że przekazanie sprawy do sądu równorzędnego byłoby w tym układzie
uzasadnione dobrem wymiaru sprawiedliwości. Przepis art. 37 k.p.k. jako norma