Treść orzeczenia
Sygn. akt V KZ 43/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 6 października 2022 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie z wniosku skazanego S. G.
o wznowienie postępowania
po rozpoznaniu zażalenia skazanego na zarządzenie
Sędziego Sądu Najwyższego
z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt V KO 62/22,
odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania o udzielenie przerwy w
odbywaniu kary
na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt
VI Kow 2680/21/pr po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego S. G. odmówił
udzielenia temu skazanemu przerwy w odbywaniu kary 10 lat pozbawienia wolności
orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Żyrardowie z dnia 13 listopada 2018 r. w
sprawie sygn. akt II K 712/17.
Sąd Apelacyjny w Łodzi po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez
obrońcę skazanego postanowieniem z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt II AKzw
142/22, utrzymał w mocy postanowienie Sądu I instancji.
Skazany S. G. złożył osobisty wniosek o wznowienie postępowania w tej
sprawie, zaś zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2022 r., V KO 62/22, S ędzia Sądu
2
Najwyższego na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. o dmówił
przyjęcia tego wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że przyjęcie wniosku byłoby
niedopuszczalne z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.), jako że wznowienie
postępowania – co wynika z art. 540 § 1 k.p.k. – może dotyczyć tylko takich
orzeczeń, które prawomocnie i ostatecznie rozstrzygają daną sprawę. Tymczasem
nie ma takiego charakteru większość orzeczeń zapadających w postępowaniu
wykonawczym, w tym rozstrzygnięcie co do udzielenia przerwy w odbywaniu kary.
Nie ma ono bowiem charakteru trwałego, a wnioski o udzielenie przerwy mogą być