Treść orzeczenia
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
12 kwietnia 2023 r.
Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w P., Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: Asesor sądowy M. P.
Protokolant: p.o. stażysty P. D.
po rozpoznaniu 12 kwietnia 2023 r.
na rozprawie
w sprawie z powództwa
Miasta P.
przeciwko
(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.
o zapłatę
I.
Oddala powództwo,
II.
zasądza od powódki na rzecz pozwanej 287 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 270 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od uprawomocnienia się wyroku.
Asesor sądowy M. P.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 505
8
§ 4 k.p.c. ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej
Żądanie powoda podlegało oddaleniu.
Powód wywodził swoje roszczenie na podstawie art. 225 k.c. w zw. z art. 224 § 2 k.c.
Zgodnie z art. 224 § 2 k.c. od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie, pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy. Obowiązany jest zwrócić pobrane od powyższej chwili pożytki, których nie zużył, jak również uiścić wartość tych, które zużył.
W pierwszej kolejności należało wskazać, że pozwana nie kwestionowała swojego statusu jako posiadacza zależnego, podnosząc jednak, że zgodnie z art. 230 k.c. zastosowanie do sytuacji pozwanej znajdują przepisy art. 224-229 k.c. Przepis art. 230 k.c. odsyła do odpowiedniego stosowania art. 224-229 k.c. w stosunku między właścicielem rzeczy a posiadaczem zależnym, o ile z przepisów regulujących ten stosunek nie wynika nic innego. (Wyrok SN z 8.04.2016 r., I CSK 180/15, LEX nr 2054082.)