Treść orzeczenia
sygn. akt I C 105/24
UZASADNIENIE
A. D. i B. D. wnieśli pozew przeciwko (...) Bankowi (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 88.868,26 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 17 stycznia 2024r. do dnia zapłaty, które to roszczenie ma swoje źródło w nieważności umowy w nieważności umowy kredytu mieszkaniowego Własny K. hipoteczny nr 203- (...) z dnia 9 czerwca 2004r., zawartej pomiędzy powodami (konsumentami w rozumieniu art. 22
1 kc a pozwanym Bankiem, w której, jako kwotę kredytu wskazano 23.170 CHF. Powodowie wskazali, że zawarta z bankiem umowa o kredyt denominowany do (...) zawiera klauzule abuzywne (§5 ust. 3 pkt 2 oraz § 13 ust. 1 w zw. z ust. 7 ust. 3 i §9 ust. 2), po usunięciu których umowa nie może zostać utrzymana. Podnieśli, że w przypadku nieważności kredytów denominowanych z powodu zawartych w nich klauzul abuzywnych, takie postanowienie jest bezskuteczne na korzyść konsumenta, i jeżeli bez bezskutecznego postanowienia umowa kredytu nie może wiązać, konsumentowi i kredytodawcy przysługują odrębne roszczenia o zwrot świadczeń pieniężnych, spełnionych w wykonaniu tej umowy, na podstawie art. 410§1 w zw. z art. 405 kc. Jako podstawę uznania umowy kredytu za nieważną wskazali art. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe w zw. z art. 353(1) kc i art. 58§1 kc. Podnieśli, że w przedmiotowej umowie brak jest określenia wysokości udzielonego kredytu i zobowiązania kredytobiorcy. Zamiast tego umowa zawiera zapisy, zgodnie z którymi wypłacona w złotych polskich kwota kredytu, saldo zadłużenia i wysokość rat (spłacanych w złotych polskich) będzie wynosiło określoną kwotę, obliczoną w oparciu o kurs (...), nieznany w chwili zawierania umowy i ustalany jednostronnie przez bank. W konsekwencji powódka zobowiązana była zwrócić pozwanemu kredyt w wysokości wyższej, niż otrzymała, co narusza jej interes ekonomiczny.