Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 1809/24
Uzasadnienie wyroku z dnia 14 lutego 2025 r.
Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. w pozwie wniesionym w dniu 26 lipca 2024 r. żądał zasądzenia od pozwanego (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 10 556,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód wskazał, że objęta żądaniem pozwu wierzytelność nabyta została przez powoda od pożyczkobiorcy J. B. w drodze przelewu wierzytelności pieniężnych wynikających z zawartej w dniu 19 listopada 2021 r. pomiędzy (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W., a pożyczkobiorcą – konsumentem umowy kredytu konsumenckiego nr (...). Jako materialno-prawną podstawę roszczenia powód wskazał art. 45 w zw. z art. 30 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, podnosząc, że dochodzone pozwem roszczenie wynika ze skorzystania przez pożyczkobiorcę z instytucji sankcji kredytu darmowego.
W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. (dalej także jako Bank), żądał oddalenia powództwa oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany podniósł brak legitymacji czynnej powoda względem roszczenia objętego pozwem, upływ terminu do złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego, oraz niedopuszczalność cesji wierzytelności z uwagi na charakter zobowiązania oraz fakt, że wierzytelność nie istniała w momencie przelewu. Jednocześnie pozwany zaprzeczył twierdzeniom powoda, iż postanowienia umowy pożyczki z dnia 19 listopada 2021 r. naruszały przepisy ustawy o kredycie konsumenckim w zakresie wypełniania obowiązków informacyjnych, co usprawiedliwiać miałoby sankcję kredytu darmowego.
Za podstawę wyroku Sąd Rejonowy przyjął następujące ustalenia: