Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 337/24
Uzasadnienie wyroku z dnia 1 lipca 2024 r.
Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w pozwie wniesionym w dniu 30 sierpnia 2023 r. żądał zasądzenia od pozwanego (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 67 507,99 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 14 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłatą skarbową od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu powód wskazał, że objęta żądaniem pozwu wierzytelność nabyta została przez powoda od kredytobiorcy M. P. w drodze powierniczego przelewu wierzytelności pieniężnych wynikających z zawartej w dniu 15 lutego 2018 r. pomiędzy (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W., a kredytobiorcą– konsumentem umowy kredytu konsumenckiego nr (...). Jako materialno-prawną podstawę roszczenia powód wskazał art. 45 w zw. z art. 30 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, podnosząc, że dochodzone pozwem roszczenie wynika ze skorzystania przez kredytobiorcę z instytucji sankcji kredytu darmowego.
W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. (dalej także jako Bank), reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, żądał oddalenia powództwa oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany podniósł brak legitymacji czynnej powoda względem roszczenia objętego pozwem, a nadto zarzucił upływ terminu do złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego oraz niedopuszczalność cesji wierzytelności z uwagi na charakter zobowiązania. Jednocześnie pozwany zaprzeczył twierdzeniom powoda, iż umowa pożyczki z dnia 15 lutego 2018 r. naruszała przepisy o kredycie konsumenckim w zakresie wypełniania obowiązków informacyjnych, co usprawiedliwiać miałoby sankcję kredytu darmowego.
Na rozprawie strony popierały swoje dotychczasowe stanowiska.
Za podstawę wyroku Sąd Rejonowy przyjął następujące ustalenia: