Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 378/25
UZASADNIENIE
Powód I. V.
pozwem z 28 stycznia 2025r. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa – Komendanta Powiatowego Policji w K. 3877,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu. Sprawa została skierowana do (...) Sądu Rejonowego w K. i zarejestrowana pod sygnaturą (...).
W uzasadnieniu pozwu powód podał, że podstawą prawną dochodzonego roszczenia był przepis z art. 417 1 k.c., art. 417
(
1)§ 1 k.c., a także art. 481§1 k.c. i art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o policji. Powód wyjaśnił, że 16 czerwca 2014r. został zwolniony ze służby w Policji i zgodnie z treścią świadectwa pracy na dzień zwolnienia ze służby nie wykorzystał łącznie 70 dni urlopu wypoczynkowego i dodatkowy. Powodowi wypłacono kwotę 10 7113,73 zł jako ekwiwalent za niewykorzystany urlop, przyjmując za podstawę art. 115a ustawy z dnia 5 kwietnia 1990 r. o Policji wskazujący, że ekwiwalent pieniężny za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego odpowiadał wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Wnioskiem z 9 listopada 2018r. powód zwrócił się do komendanta Powiatowego Policji w K. o ponowne wyliczenie należnej kwoty ekwiwalentu wypłatę różnicy pomiędzy kwotą należną a wypłaconą. Powód wskazał, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, norma art. 115a ustawy o Policji została uznana za niezgodną z Konstytucją, a zastosowana przy ustalaniu wysokości należnego mu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop metoda była mniej korzystna niż stosowana w innych służbach mundurowych. Postępowanie o ponowne przeliczenie i wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop toczyło się w postępowaniu administracyjnym, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 sierpnia 2020r. w sprawie I OSK 22/20 uchylił zaskarżony wyrok