Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 3814/24
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 20 grudnia 2024 roku (data wpływu do Sądu) powódka M. Ł. domagała się:
1)
ustalenia, że umowa kredytu hipotecznego nominowanego do (...) nr (...) standardowe oprocentowanie zawarta w dniu 26 lutego 2008 roku pomiędzy M. Ł. i D. Ł. a pozwanym (...) Bank S.A. z siedzibą we W., jest nieważna,
2)
zasądzenia od pozwanego banku na rzecz powódki kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł.
Uzasadniając żądanie powódka wskazała, że występując wraz z mężem w charakterze konsumentów w rozumieniu art. 22
1 k.c. zawarli umowę kredytową z pozwanym bankiem, z przeznaczeniem na remont domu mieszkalnego. W ocenie powódki umowa nie tylko zawiera klauzule abuzywne w rozumieniu art. 385(1) § 1 k.c., a to zawarte w § 2 ust. 1, § 3 ust. 2, § 5 oraz § 6 ust. 8, których eliminacja skutkuje nieważnością umowy, ale również pozostaje bezwzględnie nieważną z uwagi na jej sprzeczność z ustawą (art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 353(1) k.c. oraz art. 58 § 2 k.c., a także art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 69 ust. 1 i 2 Prawa bankowego). W ocenie powódki umowa narusza zasadę swobody umów poprzez wykreowanie stosunku prawnego sprzecznego z naturą (właściwością) stosunku zobowiązaniowego (art. 58 § i k.c. w zw. z art. 353(1) k.c.) oraz zasadami współżycia społecznego (art. 58 § 2 k.c.). Powódka podniosła, że umowa jest nieważna, bowiem nie określa świadczenia kredytobiorców oraz oprocentowania, a stosunek prawny nawiązany pomiędzy stronami został ukształtowany w oparciu o wzorzec umowy. Odnosząc się do kwestii klauzul abuzywnych, wskazała, że umowa nigdzie w swej treści nie definiuje zasad, na jakich bank ustalał kurs kupna (...) na potrzeby rozliczenia kredytu, co doprowadziło do nieuzasadnionego