Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 409/22
UZASADNIENIE
Powodowie R. S. i D. S. domagali się:
1. zasądzenia od pozwanego (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w W. łącznie na ich rzecz (tj. bez określania ich udziałów, gdyż są małżeństwem, pozostającym w ustroju ustawowej wspólności majątkowej, a dochodzone wierzytelności stanowią składnik ich majątku wspólnego) kwoty 190.086,95 zł tytułem bezpodstawnego wzbogacenia pozwanego w związku z nieważnością zawartej przez strony umowy kredytu i pobraniem świadczeń nienależnych w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 1 grudnia 2021 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 5 lutego 2022 r. do dnia zapłaty;
2. ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu nr (...)- (...)
(...)
(...)- (...) z dnia 7 marca 2005 r., zawartej pomiędzy nimi a pozwanym (...) Bankiem (...) S.A. z siedzibą w W. - w związku z jej nieważnością;
ewentualnie, w przypadku uznania, że umowa kredytu jest ważna i może dalej obowiązywać w kształcie pozbawionym zapisów abuzywnych, powodowie wystąpili o:
3. zasądzenie od pozwanego łącznie na ich rzecz kwoty 44.812,25 zł tytułem bezpodstawnego wzbogacenia pozwanego w związku z pobraniem środków pieniężnych od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 1 grudnia 2021 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 5 lutego 2022 r. do dnia zapłaty;
4. zasądzenia od pozwanego na rzecz powodów kosztów procesu według norm przepisanych (w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej stawce oraz opłat skarbowych od pełnomocnictw) - wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego te koszty do dnia zapłaty.
Upraszczając powodowie formułowali w zasadzie następujące roszczenia:
• roszczenie główne o zapłatę, wywodzone z zarzutu całkowitej nieważności umowy, wskazanej przez powodów jako konsekwencja abuzywności kwestionowanych postanowień umowy w zakresie mechanizmu waloryzacji oraz kilku innych podstaw;