Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 458/24
Uzasadnienie wyroku z dnia 8 listopada 2024 r.
W pozwie z dnia 13 grudnia 2023 r., powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w. W., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, żądał zasądzenia od pozwanej Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 52.553,37 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 listopada 2023 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód wskazał, że objęta żądaniem pozwu wierzytelność nabyta została przez powoda od kredytobiorcy w drodze cesji wierzytelności pieniężnych wynikających z zawartej w dniu 17 czerwca 2019 r. pomiędzy pozwaną a kredytobiorcą umowy kredytu konsumenckiego nr (...)\ (...). Jako materialno-prawną podstawę roszczenia powód wskazał art. 45 w zw. z art. 30 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, podnosząc, że dochodzone pozwem roszczenie wynika ze skorzystania przez kredytobiorcę z instytucji sankcji kredytu darmowego.
W odpowiedzi na pozew pozwana Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. (dalej także jako Bank), reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, żądała oddalenia powództwa oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwana podniosła brak legitymacji powoda względem roszczenia objętego pozwem wobec nieskuteczności cesji wierzytelności oraz wywodziła niespełnienie przesłanek, które przemawiałyby za zastosowaniem sankcji kredytu darmowego, upływ terminu do złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darowego, a ponadto zarzuciła nieudowodnienie roszczenia co do wysokości.
Za podstawę wyroku Sąd Rejonowy przyjął następujące ustalenia i wnioski:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W okolicznościach sprawy niniejszej brak było bowiem podstaw do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki do zastosowania tzw. sankcji kredytu darmowego przewidzianej w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.