Treść orzeczenia
Sygn. akt I.C 968/20
UZASADNIENIE
Powodowie T. S. i M. S. – precyzując swoje ostateczne stanowisko w sprawie – wystąpili przeciwko pozwanemu R. Bank (...) w W. prowadzącemu działalność w Polsce za pośrednictwem Oddziału R. Bank (...) (Spółki Akcyjnej) Oddział w Polsce z siedzibą w W. z pozwem o stwierdzenie na podstawie art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 353
1 k.c. oraz art. 69 prawa bankowego nieważności umowy o kredyt hipoteczny nr (...) zawartej pomiędzy pozwanym a powodami dnia 24 czerwca 2008 r. oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu żądania powodowie podali, że w dniu 24 czerwca 2008 r. zawarli z pozwanym Bankiem umowę o kredyt hipoteczny nr (...) na kwotę 225.400,00 zł, indeksowany do waluty CHF. Do powyższej umowy powodowie przystąpili jako konsumenci, mając na celu pozyskanie środków na dowolny cel konsumpcyjny. W ocenie strony powodowej, treść zawartej pomiędzy stronami umowy wskazuje, że w chwili jej podpisywania wysokość ich zobowiązania pozostała nieznana, gdyż kwota kredytu i wysokość rat spłaty kredytu została uzależniona od mierników wartości w postaci kursu kupna i kursu sprzedaży franka szwajcarskiego obowiązującego u pozwanego, który to kurs pozwany określał w sposób arbitralny, nie będąc ograniczonym żadnymi postanowieniami umownymi lub ustawowymi. O ile bowiem kredytodawca może co najwyżej utracić całą kwotę kredytu (w przypadku spadku miernika wartości do zera), o tyle kredytobiorcy narażeni są na niczym nieograniczone ryzyko wzrostu wartości zobowiązania w sytuacji, w której miernik wartości rośnie (teoretycznie w nieskończoność). Wzrost wysokości zobowiązania może przekroczyć kwotę początkowo udzielonego kredytu, a nawet prowadzić do tak istotnego wzrostu wysokości zobowiązania, że doprowadzi to do całkowitego bankructwa kredytobiorców. Taki rozkład ryzyka jest niedopuszczalny ze względu na charakter wzajemnie zobowiązujący umowy kredytu, ujęty w art. 69 ust. 1 prawa bankowego, które uznaje obowiązek zwrotu kwoty pożyczonego kapitału jako równoważny zobowiązaniu do