Treść orzeczenia
Sygn. akt I Ns 39/25
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni U. N. wniosła o stwierdzenie, że nabyła w całości na podstawie testamentu sporządzonego w dniu 19 czerwca 2023 roku w formie aktu notarialnego przed notariuszem (...) spadek po W. N. zmarłym w dniu 9 września 2024 roku.
W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 9 września 2024 roku zmarł zamieszkały ostatnio stale w Ś. W. N., który pozostawił testament. W chwili śmierci spadkodawca pozostawał z wnioskodawczynią w związku małżeńskim, a do kręgu spadkobierców ustawowych poza nią należą dzieci spadkodawcy. W sporządzonym w formie aktu notarialnego testamencie spadkodawca powołał do całości spadku swoją żonę – wnioskodawczynię, wydziedziczając jednocześnie swojego syna P. N.. Spadkodawca nie sporządził żadnego innego testamentu, a w skład spadku po nim nie wchodzi gospodarstwo rolne, ani przedsiębiorstwo objęte zarządem sukcesyjnym.
W piśmie procesowym z dnia 20 marca 2025 roku (k. 63-64) wnioskodawczyni wyjaśniła, że podczas sporządzania testamentu przez spadkodawcę żadne okoliczności nie budziły wątpliwości i nie wskazują, że doszło w postępowaniu przed notariuszem do poważnych uchybień, które mogłyby doprowadzić do nieważności dokonanej czynności i testamentu, w szczególności, iż w orzecznictwie podkreśla się, że nieważność testamentu sporządzonego w formie aktu notarialnego powodują tylko takie uchybienia, które wywołują uzasadnione wątpliwości dotyczące prawdziwości ujętych w akcie zdarzeń, a takich w sprawie niniejszej nie podnoszono. Wskazała, iż spadkodawca w 2015 roku przeszedł udar niedokrwienny móżdżku, a zatem tej części mózgu, która odpowiada za koordynację i równowagę, nie zaś za funkcje intelektualne i postrzeganie. Spadkodawca funkcjonował pod względem fizycznym i mentalnym bardzo dobrze po udarze – pomagał prowadzić działalność gospodarczą wnioskodawczyni, jeździł po towar, w weekendy opiekował się wnukiem (w okresie od 2014 roku do 2021 roku). Spadkodawca był pod stałą opieką lekarzy i rehabilitował się, a podczas sporządzania testamentu był w pełni świadomy. Zważyła, iż podważanie testamentu przez uczestnika P. N. jest o tyle zaskakujące,