Treść orzeczenia
Sygn. akt I Ns 670/21
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni L. G. wniosła o stwierdzenie, że nabyła w całości spadek po zmarłej 12 sierpnia 2020 r. O. R. na podstawie testamentu własnoręcznego z 10 kwietnia 2017r. W uzasadnieniu wniosku podała, że spadkodawczyni w chwili śmierci była wdową, miała sześcioro dzieci, w tym wnioskodawczynię L. G., M. B. (1), J. R. (1), a także J. R. (2), który zmarł i pozostawił syna K. R., I. M. (1), która zmarła pozostawiając dzieci M. M. (1) i I. M. (2) oraz W. P., która zmarła i pozostawiła dzieci H. B. i J. P. (1). Spadkodawczyni 10 kwietnia 2017r. sporządziła testament własnoręczny, w którym do całości spadku powołała swoją córkę L. G..
Uczestniczka M. B. (1)
wniosła o ustalenie, że testament własnoręczny z 10 kwietnia 2017r. jest nieważny i stwierdzenie, że spadek po O. R. na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza nabyli uczestnicy postępowania tj. dzieci i wnuki spadkodawczyni. Uczestniczka podniosła, że w całości kwestionuje testament przedłożony przez wnioskodawczynię, gdyż spadkodawczyni deklarowała, że nic nie będzie za życia robiła ze swoim gospodarstwem, a „dzieci po jej śmierci zrobią co chcą”, w związku z czym testament ten jest dla uczestniczki dużym zaskoczeniem. Ponadto istnieją wątpliwości, czy spadkodawczyni w chwili rzekomego sporządzania testamentu, mając 91 lat i będąc po traumatycznych przeżyciach, miała zdolność do świadomego i swobodnego testowania.
Uczestnik K. R. wniósł o stwierdzenia nabycia spadku na podstawie ustawy, kwestionując ważność testamentu babci. Uczestnik potwierdził zarzuty i twierdzenia uczestniczki M. B. (1) i wniósł o wnikliwe zbadanie testamentu spadkodawczyni, wskazując że istnieje uzasadnione podejrzenie, że został sporządzony w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji.