Treść orzeczenia
Sygnatura akt II AKa 440/25
1.
2.WYROK
2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 kwietnia 2026 r.
4.Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
5. Przewodniczący: SSA Bogusław Tocicki (spr.)
6. Sędziowie: SA Janusz Godzwon
7. SA Cezariusz Baćkowski
8. Protokolant: Ewelina Bujacz
9.przy udziale Prokuratora Prokuratury (...) Dariusza Sulikowskiego
10.po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r.
11.o zadośćuczynienie
12.na skutek apelacji wniesionej przez wnioskodawczynie
13.od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
14.z dnia 25 września 2025 r. sygn. akt III Ko 414/25
I.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego we Wrocławiu) na rzecz wnioskodawczyni
M. D.
dodatkowo 8.000,- (osiem tysięcy) złotych, tytułem zadośćuczynienia za krzywdy wynikłe z represjonowania jej ojca, A. S. (1) poprzez internowanie go w okresie od 16 kwietnia 1982r. do 24 czerwca 1982r. za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku (art. 481 § 2 k.c.);
II.
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III.
zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego we Wrocławiu) na rzecz wnioskodawczyni M. D. 240,- (dwieście czterdzieści) złotych tytułem poniesionych przez nią kosztów ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym; stwierdza, że koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Mimo wymogów określonych w przepisie art. 99a § 1 k.p.k., a także w przepisach Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U z 2019r. poz. 2349), w niniejszej sprawie odstąpiono od opracowania uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego na formularzu UK, sporządzając uzasadnienie wyroku w sposób tradycyjny. Odstępstwo od tej zasady podyktowane zostało koniecznością zagwarantowania stronom postępowania prawa do rzetelnego procesu, który obejmuje także postępowanie odwoławcze, a to w kontekście art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności.