Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Wprawdzie przepis art. 172 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja (...) r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (obecnie: tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1035) odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania karnego, a więc także przepisów dotyczących sporządzania uzasadnień orzeczeń, jednak Sąd Apelacyjny nie znajduje ani uzasadnienia, ani potrzeby, by niniejsze uzasadnienie zostało sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, tym bardziej, iż formularz ten dotyczy wyroku (art. 99a § 1 k.p.k.). Poza tym uzasadnienie orzeczenia w wersji tradycyjnej zostało sporządzone przez Sąd Okręgowy w G., więc tym bardziej sięganie przez Sąd Apelacyjny po uzasadnienie formularzowe jest zbędne.
Orzeczeniem Sądu Okręgowego w G. z dnia (...) r. w sprawie o sygn. akt (...) obwiniony (...) został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na tym, że: w okresie od dnia (...) r. do dnia (...) r. w D. i w W., działając w charakterze kluczowego biegłego rewidenta wykonał badanie sprawozdania finansowego za rok „(...)” (powinno być za rok (...) – przypis SA) Banku Spółdzielczego w D. oraz wydał w dniu (...)r. w W. opinię z badania tego sprawozdania finansowego z naruszeniem:
1. paragrafu 20, 21 Krajowego Standardu Rewizji Finansowej 315 w brzmieniu Międzynarodowego Standardu Badania 315, stanowiącego załącznik nr 1.10 do uchwały Nr 2783/52/(...) Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia 10 lutego (...) r. (dalej: (...) 315)/Międzynarodowego Standardu Badania (dalej: (...)) 315 poprzez brak udokumentowania rozpoznania kontroli, to jest brak opisu procesów kontroli wewnętrznej w Banku spełniających wymogi ww. standardu, to jest zawierające jasne wskazanie, które kontrole są znaczące dla badania, jak one przebiegają, jakie stwierdzenia w jakich obszarach te kontrole pokrywają, jaki mają charakter (ręczny czy automatyczny) oraz jak często i przez kogo wykonywane są testowane kontrole,