Treść orzeczenia
Sygn. akt II C 217/22
UZASADNIENIE
Powód (...) S.A. (...) S.A. z siedzibą w W. w pozwie z dnia 27 stycznia 2022 r. domagał się zasądzenia od pozwanej J. H. kwoty 85.103,63 zł (w tym kwoty 75.799,79 zł należności głównej i kwoty 9.303,84 zł odsetek naliczonych do dnia 20 stycznia 2022 r.) wraz z dalszymi odsetkami maksymalnymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 75.799,79 zł od dnia 21 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty – tytułem zadłużenia pozwanej w spłacie umowy pożyczki z dnia 28 lutego 2007 r.
Strona powodowa domagała się nadto zasądzenia od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów poniesionych w elektronicznym postępowaniu upominawczym oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł i kosztów notarialnych za poświadczenia pełnomocnictw w łącznej wysokości 3,69 zł.
(pozew k. 4-6)
Pozwana J. H. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz wniosła o zasądzenie na jej rzecz od strony powodowej kosztów postępowania według norm przepisanych. Pozwana zarzuciła nieważność postanowień umownych, na podstawie których bank obliczył prowizję od udzielenia pożyczki, wskazując na to, że wysokość prowizji (11.446,42 zł) zastrzeżona w umowie była rażąco wygórowana i nie znajdowała żadnego uzasadnienia w kosztach prowadzonej przez bank działalności, co według pozwanej świadczy o sprzecznym z ustawą i zasadami współżycia społecznego ukształtowaniu tych postanowień.
W ocenie pozwanej postanowienia umowne określające wysokość prowizji za udzielenie pożyczki należy uznać za abuzywne w rozumieniu art. 385
1 k.c.. Umowa została bowiem zawarta z pozwaną jako konsumentką, a jej postanowienia dotyczące prowizji za udzielenie kredytu nie zostały indywidulnie z nią uzgodnione. W zakwestionowanym zakresie umowa kształtowała prawa i obowiązki pozwanej w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszał jej interesy.