Treść orzeczenia
Sygn. akt II C 282/24
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 29 stycznia 2023 roku skierowanym przeciwko (...) Bank (...) Spółce Akcyjnej w W., powodowie A. G., M. G. domagali się stwierdzenia nieważności umowy zawartej w dniu 17 lutego 2011 roku. Wnieśli zasądzenie od pozwanego kwot uiszczonych w realizacji umowy w okresie od 4 kwietnia 2011 roku do dnia 5 października 2023 roku wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu pozwanemu. Wnieśli także o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
W treści uzasadnienia powodowie podali, iż zawarli umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem euro, która w ich ocenie w treści swojej zawiera szereg klauzul abuzywnych odnoszących się m.in. do waloryzacji kredytu, umożliwiających pozwanemu jednostronne wpływanie na wysokość świadczeń stron ustalonych w umowie, skutkujących naruszeniem zasady równości stron.
Jak podali w toku zawierania umowy działali jako konsumenci, zaś kwestionowane zapisy umowy nie były indywidualnie negocjowane, stanowiły one element wzorca umownego stosowanego przez bank powszechnie w obrocie z jego klientami.
(pozew, k.4-13)
W odpowiedzi na pozew z dnia 5 kwietnia 2024 roku pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Pozwany wskazał, iż kwestionuje on powództwo zarówno co do zasady jak i jego wysokości.
Strona pozwana wywiodła, iż umowa kredytu, której postanowienia powodowie kwestionują, była umową kredytu walutowego, zaś to na wyraźny wniosek powodów przyjęto samą walutę waloryzacji kredytu, jak również sposób waloryzacji. Pozwany podniósł nadto, iż powodowie zostali w sposób zrozumiały poinformowani o wiążącym się z zawarciem umowy ryzyku, zaś kwestionowane zapisy umowy pozostawały zgodne z przepisami obowiązującego prawa oraz nie prowadziły do naruszenia interesów kredytobiorców.
Domagał się także sprawdzenia wartości przedmiotu sporu.