Treść orzeczenia
Sygn. akt II C 902/20
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 4 maja 2020 r. skierowanym przeciwko (...) Bank (...) Spółce Akcyjnej w W., A. D. i M. D. wnieśli o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 75.100 zł tytułem nienależnie pobranych przez pozwanego rat kapitałowo-odsetkowych w wyższej wysokości, niż rzeczywiście powodowie powinni spłacić z uwagi na to, że w umowie kredytu mieszkaniowego z dnia 6 lipca 2005 r. zawarte są klauzule abuzywne. Ewentualnie wnieśli o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 210.000 zł tytułem nienależnie pobranych przez pozwanego rat kapitałowo-odsetkowych w wyższej wysokości, niż rzeczywiście powodowie powinni spłacić z uwagi na to, że umowa kredytu mieszkaniowego jest nieważna. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powodowie zawarli w 2005 r. umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem franka szwajcarskiego, która mimo, że jest cały czas realizowana, jest też w ich ocenie nieważna z uwagi na klauzule abuzywne zawarte w jej treści. W szczególności powodowie zakwestionowali zapisy § 1 ust. 7, § 5 ust. 3 i 4, § 13 ust. 7, § 18 ust. 1 i 4, i § 18 ust. 1 umowy (pozew, k. 4 – 12).
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wskazał, że umowa między stronami była umową kredytu denominowanego, w którym kwota kredytu wyrażona została w walucie obcej, powodowie zgodzili się na taki rodzaj kredytu dobrowolnie, albowiem w ofercie banku były również inne rodzaje kredytów mieszkaniowych, w szczególności kredyt złotowy, a wskazane przez powodów zapisy umowy nie mogą być uznane za klauzule abuzywne, ponieważ były negocjowane przez klientów indywidualnie, bank nie naruszył dobrych obyczajów i nie doszło do rażącego pokrzywdzenia konsumentów (odpowiedź na pozew, k. 44 – 65).
Sąd ustalił, co następuje: