Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 236/24
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2024r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo A. P. przeciwko G. (...) o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego w D. przy u. (...) oraz o ustalenie istnienia między stronami stosunku najmu oraz orzekł o kosztach procesu.
Sąd Rejonowy poczynił ustalenia faktyczne (k. (...) odwr. – (...)), które Sąd Okręgowy przyjął za własne (art. 387 § 2
(
1 )pkt 1 kpc).
Sąd Okręgowy również za własne przyjął oceny Sądu pierwszej instancji (k. – (...), art. 387 § 2
1 pkt 2 kpc).
Apelację od powyższego wyroku wniosła powódka, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 11 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (t. Dz. U. z 2023r., poz. 725), poprzez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie i w efekcie przyjęcie, że doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu.
Wskazując na powyższy zarzut skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku, uwzględnienie powództwa i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu oraz o zasądzenie kosztów procesu za obie instancje.
Sąd Okręgowy rozpoznając apelację zważył co następuje. Apelacja powódki nie jest uzasadnienia. Sąd Okręgowy podziela zarówno poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne, a tym samym ocenę dowodów, których skarżąca nawet nie kwestionowała jak i jego rozważania prawne, uznając tym samym, wbrew stanowisku apelującej, że dokonana przez Sąd pierwszej instancji interpretacja art. 11 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (t. Dz. U. z 2023r., poz. 725), była jednak prawidłowa, a zarzut apelacji i argumentacja jego uzasadnienia, nie są trafne.