Treść orzeczenia
Sygnatura akt II Ca 499/21
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2021 r. Sąd Rejonowy w Stargardzie: w punkcie 1. oddalił powództwo A. K. przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w S. o zapłatę; w punkcie 2. odstąpił od obciążania powoda kosztami procesu należnymi pozwanemu tytułem wynagrodzenia pełnomocnika; w punkcie 3. przyznał od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Stargardzie pełnomocnikowi powoda - adwokatowi Ł. K. wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł łącznie z 23% VAT tytułem udzielenia powodowi pomocy prawnej z urzędu.
Powyższe orzeczenie sąd rejonowy oparł na ustaleniach faktycznych i rozważaniach prawnych zawartych w sporządzonym do niego uzasadnieniu, znajdującym się na k. 414 – 417 akt sprawy.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód, zaskarżając go w punkcie 1. i 3. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:
1) sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez:
a. błędne ustalenie, iż powód przyznał, że dysponował czajnikiem do podgrzania wody w celi, podczas gdy powód zeznał, że nie miał czajnika,
b. pominięcie, iż powód przebywając w Zakładzie Karnym w S. doznawał cierpień wykraczających poza nieunikniony element związany z pozbawieniem wolności, w szczególności z uwagi na zbyt niską temperaturę powietrza panującą w celach w okresie grzewczym oraz zbyt wysoką w okresie letnim, brak zapewnienia dostępu do ciepłej wody w celach, możliwość korzystania z prysznica jedynie 1-2 razy w tygodniu, wilgoć i brud w celach oraz przedostawanie się do nich szkodliwego dymu;
2) naruszenie art. 23 i 24 k.c. poprzez uznanie, że pomimo przebywania przez powoda w Zakładzie Karnym w S. w ww. warunkach, dobra osobiste powoda, w szczególności godność nie zostały naruszone;
3) naruszenie art. 448 k.c. i 417 k.c. poprzez błędne uznanie, że brak jest podstaw do zasądzenia na rzecz powoda żądanego zadośćuczynienia pomimo naruszenia jego dóbr osobistych w stopniu uzasadniającym powyższe;