Treść orzeczenia
Sygn. akt II K 770/22
W zakresie przypisanego oskarżonemu w treści wyroku udaremnienia zaspokojenia wierzycieli zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 lutego 2025 roku wydanego w sprawie o sygn. (...) Sąd postanowił uzupełnić uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z dnia 3 września 2024 roku, w ten sposób, że:
Przepis art. 300 § 2 k.k. chroni prawidłowość obrotu gospodarczego oraz powagę orzeczeń państwowych. W szczególności chodzi tu o zapewnienie realizacji roszczeń wierzycieli, usankcjonowanych przez orzeczenia organów państwowych, w normalnym czasie i trybie, a więc o zabezpieczenie zgodnego z właściwymi przepisami przebiegu postępowań egzekucyjnych. Przez udaremnienie zaspokojenia wierzyciela rozumie się wyłącznie całkowite uniemożliwienie zaspokojenia jego roszczenia (wierzyciel nie znajdzie zaspokojenia w jakiejkolwiek części), zaś uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela należy rozumieć jako uniemożliwienie zaspokojenia jego roszczenia choćby w jakiejś części (ale nie w całości).
Warunkiem sine qua non odpowiedzialności karnej na podstawie art. 300 § 2 k.k. jest ustalenie szczególnej więzi między zachowaniem dłużnika, a udaremnieniem lub uszczupleniem zaspokojenia jego wierzyciela, pozwalającej na obiektywne przypisanie skutku (por. J. Majewski w "Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz.", t. 3, pod red. A. Zolla, Zakamycze 1999r., str. 366 i nast.).
Sprawca czynu określonego w art. 300 § 2 k.k. odpowiada za działanie kierunkowe - w celu udaremnienia wykonania orzeczenia. Musi więc także obejmować swoją świadomością fakt istnienia takiego orzeczenia oraz fakt pokrzywdzenia wierzyciela (R. Stefański, Kodeks karny. Komentarz, Legalis, 2017r.).