Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ka 306/24
UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z 6 sierpnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II W 339/23 Sąd Rejonowy w (...) uznał obwinionego E. P. (1) (P.) za winnego tego, że w dniu 25 stycznia 2023 r. około godziny 17:20 w miejscowości G. gm. O., pow. (...), woj. (...) prowadząc, w ruchu lądowym, na drodze publicznej nr (...) pojazd mechaniczny, samochód osobowy marki H. (...) o nr rej. (...) nie dostosował się do znaku „D-42” ograniczający prędkość do 50 km/h w ten sposób, że poruszał się prowadzonym przez siebie pojazdem z prędkością 75km/h, tj. wykroczenia z art. 92a k.w. i za wykroczenie to wymierzył mu kare 300zl grzywny.
Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę obwinionego w całości. Obrońca zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
1.
na podstawie art. 109 § 2 k.p.w. w zw. art. 438 pkt 1 k.p.k. - naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 16 k.w. - poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w rzeczywistości zmaterializowały się przesłanki stanu wyższej konieczności uchylającego odpowiedzialność za popełnienie wykroczenia.
Ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu i wobec przypisania odpowiedzialności obwinionemu za zarzucany czyn, obrońca zarzucił również:
2.
na podstawie art. 109§2 k.p.w. w zw. art. 438 pkt la k.p.k. - naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 33 §1, §2, §3 k.w. poprzez błędne uznanie, iż kara grzywny orzeczona w ramach zagrożenia ustawowego przewidzianego za przypisany obwinionemu czyn jest adekwatna do winy i społecznej szkodliwości czynu, a także spełni swoją rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej, podczas gdy w rzeczywistości abstrahuje ona od okoliczności osobistych obwinionego; Sąd, wymierzając karę, w sposób nienależyty uwzględnił okoliczności przemawiających za łagodniejszym wymiarem kary, tj., błędnie ustalił stopień winy obwinionego, a nadto również fakt działania sprawcy wykroczenia pod wpływem ciężkich warunków rodzinnych i osobistych.