Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 1101/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 stycznia 2021r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
w K. od 1 lutego 2021r. wstrzymał wypłatę emerytury wojskowej C. D., albowiem pismem z dnia 8 stycznia 2021r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował, iż decyzją z dnia 30 grudnia 2020r. podjął wypłatę zawieszonej emerytury zgodnie
z wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 7 września 2020r., sygn. akt IV U 722/20.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej uchylenia oraz orzeczenia obowiązku wypłaty przez Wojskowe Biura Emerytalne przysługującego mu świadczenia emerytalnego z ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, a także zasądzenia od organu rentowego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania oraz zasądzenie od odwołującego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, powołując się na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 7 maja 2021r. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdził, iż C. D. ma prawo do emerytury wojskowej
i zobowiązał Dyrektora Wojskowego Zakładu Emerytalnego w K. do podjęcia wypłaty tej emerytury począwszy od 1 lutego 2021r.
Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, iż ubezpieczony urodził się (...)
W okresie od 18 września 1968r. do 31 października 1992r. pełnił zawodową służbę wojskową w Wojsku Polskim. Decyzją z 14 października 1993r. Wojskowe Biuro Emerytalne w K. przyznało mu prawo do emerytury wojskowej, począwszy od 1 listopada 1993r. Do ustalenia wysokości świadczenia uwzględniono 67% podstawy wymiaru oraz 15% podwyższenia podstawy wymiaru z tytułu inwalidztwa w związku ze służbą. Wobec tego, że przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin nie dawały możliwości przekroczenia 75% podstawy wymiaru, organ przyjął maksymalną wartość 75% podstawy wymiaru i obliczył wysokość świadczenia, która ostatecznie wyniosła 6.805,20 zł miesięcznie.