Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 1511/24
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 marca 2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił M. Z. przeliczenia wysokości emerytury w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 listopada 2023r. P 7/22, podnosząc, iż wyrok ten dotyczy wyłącznie emerytów, którzy zgłosili wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury na podstawie art. 17 ustawy zmieniającej i którym wydano decyzję odmawiającą ponownego ustalenia emerytury na podstawie tego przepisu.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany
i przeliczenia świadczenia emerytalnego przy zastosowaniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 listopada 2023r., który dotyczy ”emerytur czerwcowych”, a ona należy do grupy osób objętych treścią tego wyroku.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powołując się na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak też wskazując, że ubezpieczona uchybiła terminowi do złożenia skargi o wznowienie postępowania.
Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 4 lipca 2024r. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił M. Z. wysokość emerytury w myśl art. 25a ust. 2 pkt 2 i ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 listopada 2023r.,
P 7/22) począwszy od dnia 14 lutego 2024r. oraz stwierdził, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej przesłanki niezbędnej do wydania decyzji.
Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że decyzją z 14 kwietnia 2014r. organ rentowy przyznał M. Z. prawo do emerytury od dnia 1 marca 2014r. Wypłata świadczenia została zawieszona z uwagi na kontunuowanie zatrudnienia. Jego wysokość ustalono na podstawie art. 53 i 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS.