Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 2264/20
UZASADNIENIE
Organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. w - zaskarżonych przez płatnika składek P. H. - decyzjach stwierdził, że w stosunku do zainteresowanych w sprawie ubezpieczonych: A. K., M. K., S. Ł.
i P. S. nie ma zastosowania ustawodawstwo polskie z zakresu ubezpieczeń społecznych w okresach wskazanych w decyzjach z lat 2015-2018. Organ rentowy tym samym wycofał wydane wcześniej zaświadczenia na formularzach A1, w których potwierdził płatnikowi składek, że zainteresowane w sprawie ubezpieczone podlegały w spornych okresach polskiemu ustawodawstwu z zakresu ubezpieczeń społecznych, jako pracownice delegowane do pracy w Niemczech przy sprawowaniu opieki nad osobami starszymi
i niepełnosprawnymi.
Organ rentowy uzasadnił wymienione decyzje tym, że płatnik składek, jako osoba prowadząca od 2014 roku działalność gospodarczą w Polsce polegającą na wyszukiwaniu miejsc pracy i pozyskiwaniu pracowników do pomocy społecznej bez zakwaterowania dla osób w podeszłym wieku i niepełnosprawnych, nie prowadził znacznej części swej działalności w Polsce (osiągając w kraju jedynie 0,6% do 4,1% ogólnych obrotów), która sprowadzała się jedynie do czynności rekrutacyjnych (zawierania umów) oraz prowadzenia zasadniczej części działalności opiekuńczej za granicą. Ponadto, organ rentowy podnosił, że płatnik nie przedłożył dowodów na wykonywanie przez ubezpieczonych pracowników jakichkolwiek usług informacyjno-reklamowych w Polsce (roznoszenie ulotek i pozyskiwanie chętnych do pracy) - stwierdzając w związku z tym brak podstaw dla zastosowania przepisu art. 12 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu i Rady Europejskiej (WE) nr 883/204 z dnia
29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ustanawiającego zasadę ciągłości podlegania ubezpieczeniom społecznym w państwie członkowskim pracodawcy w przypadku pracowników delegowanych do pracy w innych państwach członkowskich (dalej rozporządzenie podstawowe nr 883/204).