Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 232/23
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 26 marca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., po rozpatrzeniu wniosku z 24 marca 2015r. o uwzględnienie w wymiarze świadczenia okresu zatrudnienia, przeliczył S. K. (1) emeryturę od 1 marca 2015r., tj. miesiąca zgłoszenia wniosku, do obliczenia jej wysokości przyjmując 35 lat, 5 miesięcy okresów składkowych oraz 1 rok, 7 miesięcy okresów nieskładkowych.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony zarzucił, iż organ rentowy nie wyliczył na nowo wskaźnika wysokości podstawy wymiaru, jak też podstawy wymiaru poprzez przyjęcie kwoty bazowej z marca 2015r., pominął wykaz jego zarobków i L4 z Huty (...) oraz błędnie ustalił okresy składkowe i nieskładkowe, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprawne wyliczenie należnego mu świadczenia.
Decyzją z dnia 14 kwietnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., po rozpatrzeniu wniosku z 24 marca 2015r., powołując się na art. 114 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówił S. K. (1) ponownego ustalenia wysokości emerytury, ponieważ nie przedłożył nowych dowodów mających wpływ na zmianę wysokości świadczenia. Równocześnie organ rentowy wskazał, iż do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia zastosowano przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, a wynagrodzenia zostały przyjęte na podstawie druków Rp-7 wystawionych przez zakład pracy oraz na podstawie wyroku Sądu z dnia 4 lipca 2007r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 156,26%.
W odwołaniu od powyższej decyzji S. K. (1) zarzucił, iż organ rentowy nie uwzględnił przedłożonych przez niego w 2015r. nowych dowodów w postaci 22 kart zarobkowych i 2 kart L4 z Huty (...) oraz błędnie ustalił okresy składkowe i nieskładkowe, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprawne wyliczenie należnego mu świadczenia według nowej kwoty bazowej i podwyższonego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru.