Treść orzeczenia
sygn. akt III AUa 349/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2022 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie Przewodnicząca – sędzia: Urszula Iwanowska, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2022 r., w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołania Z. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.
o wysokość emerytury
na skutek apelacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 marca 2022 r., sygn. akt VI U 1426/21
oddala apelację.
sędzia Urszula Iwanowska
sygn. akt III A Ua 349/22
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 lipca 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił Z. S. prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury wskazując, że do wniosku o przeliczenie emerytury ubezpieczony nie przedłożył żadnych nowych dowodów mających wpływ na zmianę decyzji.
W odwołaniu od powyższej decyzji Z. S. wniósł o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do najniższej emerytury, zaliczenie okresu od 24 kwietnia 1970 r. do 20 listopada 1975 r., jako pracy na gospodarstwie rolnym rodziców od 16 roku życia jako domownik, a od 20 listopada 1975 r. do 1 lipca 1977 r. jako właściciel gospodarstwa. Zdaniem ubezpieczonego wskazany okres powinien być zaliczony jako okres składkowy w celu uzupełnienia do 25 lat okresu składkowego i nieskładkowego. Dalej odwołujący podkreślił, że w tym okresie wykonywał czynności w gospodarstwie rolnym zgodnie z warunkami określonymi w definicji „domownika”, w pełnym wymiarze godzin, przez 7 dni w tygodniu. Natomiast kiedy przejął jako osoba pełnoletnia gospodarstwo rodziców, nie było obowiązku opłacania składek na rolnicze ubezpieczenie społeczne i ten okres powinien być zaliczony jako składkowy.