Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 472/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 3 kwietnia 2020r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu J. B. prawa do renty z tytułu wypadków przy pracy
z dnia 18 stycznia 2011r. i 26 stycznia 2016r., podnosząc, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z 23 czerwca 2020r. orzekła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy
w związku z wyżej wymienionymi wypadkami.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. B., podnosząc, że jest niezdolny do pracy od 2010r. Domagał się przyznania renty wypadkowej od 30 czerwca 2019r.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2021r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił odwołanie.
Sąd I instancji podał, że bezspornym było, że odwołujący był uprawniony do pobierania świadczenia rehabilitacyjnego w związku z wypadkiem przy pracy.
Dalej na podstawie opinii biegłych sądowych specjalisty neurologa, ortopedy i internisty Sąd ustalił, że stan zdrowia ubezpieczonego nie powoduje niezdolności do pracy w związku
z wypadkiem przy pracy. Opisywane w dokumentacji zmiany nie mają charakteru urazowego. Ubezpieczony w 2016r. doznał urazu przeciążeniowego barku prawego na skutek czego wystąpił ból z ograniczeniem ruchomości, który uznany został za wypadek przy pracy. Wcześniej
w 2011r. doznał urazu stawu barkowego lewego z uszkodzeniem obrąbka stawowego. Ubezpieczony jest osobą chorującą, odczuwającą dolegliwości zdrowotne związane ze stanem po dwukrotnym urazie stawu barkowego w 2011 i 2016r., stanem po operacyjnym leczeniu uszkodzenia stożków rotatorów techniką artroskopową barku prawego.