Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 797/21
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 19 marca 2021r. Sąd Okręgowy w Katowicach zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. i zobowiązał organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury F. K. na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej poczynając od 11 września 2018r. oraz nakazał pobrać od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Katowicach na rzecz adwokata M. B. kwotę 90zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonemu z urzędu podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług.
Sąd pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny:
F. K. pozostawał w zatrudnieniu w Kopalni (...) w K. w okresie od 12 marca 1960r. do 13 lutego 1961r. jako robotnik pod ziemią, od 14 lutego 1961r. do 31 sierpnia 1961r. jako młodszy cieśla pod ziemią, od 1 września 1961r. do 24 lutego 1987r. jako cieśla pod ziemią.
Ubezpieczony od 1 lipca 1985r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury ustalono z okresu od października 1984r. do września 1985r. w wysokości 318,56% i ograniczono do 250%.
Ubezpieczony uprawniony jest także do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, która przysługuje na stałe.
W dniu 4 grudnia 2015r. ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalno-rentowego na podstawie art. 110 lub 110a ustawy emerytalnej, załączając do niego zaświadczenie o zatrudnienia i wynagrodzeniu Rp-7 wystawione za lata 1980-1987 oraz pismo ze (...) Spółki z o.o. z którego wynika, że brak jest dokumentacji płacowej z okresu od 1960r. do 1979r. dla pracowników zatrudnionych w Kopalni (...).
Decyzją z 15 czerwca 2016r. Zakład odmówił ubezpieczonemu prawa do przeliczenia emerytury, gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony
z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych nie przekroczył 250% i wyniósł 139,95%.
Na rozprawie 20 marca 2019r. ubezpieczony załączył do akt sprawy oryginały
i kserokopie pasków wynagrodzeń za lata 1976-1986.