Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 837/25
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 25 listopada 2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił K. F. wznowienia postępowania w sprawie emerytury w związku
z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 4 czerwca 2024r., gdyż wyrok ten nie został ogłoszony w Dzienniku Ustaw, a zatem brak podstaw do wznowienia postępowania zakończonego decyzją z 16 lipca 2015r.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany przez zobowiązanie organu rentowego do ponownego obliczenia emerytury bez pomniejszania
o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne, począwszy od 1 czerwca 2015r., tj. od dnia, od którego podjęto wypłatę emerytury przyznanej na podstawie art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jak też zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powołując się na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 lutego 2025r. oddalił odwołanie.
Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że decyzją z 8 września 2006r. organ rentowy przyznał K. F., urodzonej (...), prawo do wcześniejszej emerytury poczynając od 1 czerwca 2006r. W dniu (...)odwołująca ukończyła 60 lat. Decyzją z 16 lipca 2015r. organ rentowy przyznał jej prawo do emerytury, poczynając od 1 czerwca 2015r., którą obliczono zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej, to jest z zastosowaniem art. 25 ust. 1b tej ustawy.
W dniu 6 listopada 2024r. odwołująca złożyła wniosek na formularzu zatytułowanym: ”Wniosek o ponowne obliczenie świadczenia emerytalno-rentowego”, wskazując w nim,
że wniosek ten składa z uwagi na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 4 czerwca 2024r. sygn. SK 140/20, w rozpoznaniu którego wydano zaskarżoną decyzję.