Treść orzeczenia
III AUa 974/25
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 25 marca 2025r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej w pkt. 1 zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z 16 grudnia 2024r. w ten sposób, że ustalił wysokość emerytury z powszechnego wieku ubezpieczonej T. S. z pominięciem art. 25 ust. 1 b ustawy emerytalnej od 28 listopada 2021r.; w pkt. 2 stwierdził, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej przesłanki niezbędnej do wydania decyzji od 28 listopada 2024r. do dnia zapłaty; w pkt. 3 orzekł o kosztach postępowania.
Sąd Okręgowy uznał, że ubezpieczona (ur. (...)) nabyła prawo do emerytury z obniżonego wieku dnia 19 lipca 2009r. Decyzją z 2 marca 2015r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego od 19 lutego 2015r. Do obliczenia wysokości świadczenia organ rentowy przyjął art. 25 ust. 1 b ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst Dz.U. z 2015r., poz. 748 ze zm.) – zwanej dalej ustawą emerytalną. Zatem podstawę obliczenia emerytury pomniejszono o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Dnia 28 listopada 2024r. ubezpieczona wniosła na podstawie art. 114, art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej o przeliczenie emerytury z powszechnego wieku emerytalnego bez zastosowania art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej. Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do przeliczenia emerytury, bowiem wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 czerwca 2024r., w sprawie SK 140/24 nie jest podstawą do zastosowania art. 114 ustawy emerytalnej. Ubezpieczona domagała się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez przeliczenie świadczenia emerytalnego wraz z wyrównaniem oraz zasądzenie od organu rentowego na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.