Treść orzeczenia
III Ca 1090/21
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2021 r., wydanym w sprawie z powództwa J. W. przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. o ustalenie istnienia stosunku prawnego, Sąd Rejonowy w Kutnie oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 287,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Apelację od tego orzeczenia złożyła powódka, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego zmianę poprzez ustalenie, że pomiędzy J. W. i (...) Spółdzielnią Mieszkaniową (...) w K. istnieje stosunek najmu na czas nieokreślony lokalu Nr (...) położonego w K. przy ul. (...) (w apelacji – tak jak we wszystkich pismach strony powodowej – numer lokalu wskazywany jest wskutek niestaranności autora pism jako 5) i zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania przed Sądem I instancji, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych, a także o zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
⚫
art. 233 § 1 k.p.c. poprzez:
dowolną ocenę dowodu z dokumentów w postaci zawiadomień o wysokości opłat za mieszkanie, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że Spółdzielnia nie czerpała zysku z korzystania przez powódkę z mieszkania, a tym samym nie otrzymywała czynszu, podczas gdy z dokumentów opłat uiszczanych przez powódkę wprost wynika, iż oprócz kosztów eksploatacji lokalu ponosi inne opłaty, tj. na poczet funduszu remontowego, a w przeszłości także funduszu termomodernizacyjnego, a także opłatę w postaci tzw. eksploatacji podstawowej (przeznaczoną na koszty utrzymania spółdzielni), które stanowią przysporzenie majątkowe na rzecz spółdzielni, zaś ze względu na swobodę umów nie istnieje ogólny wzorzec czynszu za najem lokalu, co powinno prowadzić do przyjęcia, że płacone przez powódkę opłaty ponad koszty eksploatacji stanowią ekwiwalent czynszu;