Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 1348/25
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem częściowym z 1 kwietnia 2025 roku, w sprawie z wniosku B. L. z udziałem D. A. i Prokuratora Prokuratury Rejonowej F. – X. o stwierdzenie nabycia spadku po B. L., o dział spadku i ustalenie nieważności umowy dożywocia, Sąd Rejonowy dla Łodzi - Widzewa w Łodzi oddalił wniosek o ustalenie nieważności umowy dożywocia.
Sąd Rejonowy ustalił, że spadkodawca U. L. (1) miał dwoje dzieci: syna B. L. (z pierwszego małżeństwa z Z. L.) oraz córkę D. A. (z drugiego małżeństwa z C. L.).
B. L. jest od urodzenia osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wnioskodawca jest właścicielem mieszkania, które po rozwodzie ze spadkodawcą wykupiła Z. L. bez udziału spadkodawcy. U. L. (1) utrzymywał kontakty z synem, płacił mu alimenty po 200 zł miesięcznie. Ich relacje były dobre, a na przełomie lat 2016-2017 stały się częstsze. Pomiędzy wnioskodawcą i spadkodawcą nie było nieporozumień, U. L. (1) regularnie odwiedzał syna. Spadkodawca nie czynił na rzecz syna żadnych darowizn i nie rozmawiał z nim o swoim lokalu mieszkalnym położonym w F. przy ul. (...).
U. L. (1) mieszkał we własnym mieszkaniu przy ul. (...), które córka D. A. pomogła mu wykupić. Wykup miał miejsce w 2015 lub 2016 roku. U. L. (1) mówił, że w przyszłości będzie chciał przepisać córce to mieszkanie, żeby odwdzięczyć się za pomoc, którą od niej otrzymał.
Spadkodawca chorował na nieoperacyjnego raka jelita grubego z przerzutami do wątroby i śledziony, poalkoholową marskość wątroby oraz cukrzycę insulinozależną. Choroba nowotworowa została zdiagnozowana w grudniu 2020 roku. Od września 2020 roku U. L. (1) nie wychodził z domu. Wymagał wówczas pomocy w codziennych czynnościach, ale kiedy był odwiedzany, to był w stanie zrobić herbatę i siedział przy stole. Nikt z nim wtedy na stałe nie mieszkał.