Treść orzeczenia
III Ca 1511/21
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2021 r., wydanym w sprawie z wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi o uznanie za zmarłego D. T. i o stwierdzenie zgonu T. Ł. (L.) B., Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi uznał za zmarłego D. T., syna J. (Z.) T. i C. (Chany) Frajdy T. z domu Karafka, urodzonego w październiku 1901 r. w G., ostatnio zamieszkałego w Ł. przy ul. (...), oznaczając chwilę jego śmierci na dzień 31 grudnia 1948 r., godz. 24:00 oraz stwierdził, że T. Ł. (L.) B. z domu T., córka J. (Z.) T. i C. (Chany) Frajdy T. z domu Karafka, urodzona (...) w G., ostatnio zamieszkała w Ł. przy ul. (...), zmarła w dniu 28 lutego 1945 r., o godz. 24:00, w obozie koncentracyjnym w R..
Apelację od tego orzeczenia złożył wnioskodawca, zaskarżając je w części dotyczącej rozstrzygnięcia oznaczającego chwilę śmierci D. T. na dzień 31 grudnia 1948 r., godz. 24:00, wnosząc o jego zmianę poprzez oznaczenie tej chwili na dzień 31 grudnia 1946 r. i zarzucając:
⚫
błędne przyjęcie, że do uznania za zmarłego D. T. zastosowanie znajduje art. 14 § 3 dekretu z dnia 29 sierpnia 1945 r. – Prawo osobowe (Dz. U. Nr 40 z 1945 r., poz. 223) w sytuacji, gdy wobec D. T. powinien mieć zastosowanie art. 14 § 2 w związku z art. 14 § 1 tego dekretu, z których wynika, że zaginiony, który w czasie wojny lub działań wojennych został pozbawiony wolności przez władze obcego państwa i osadzony w miejscu, w którym jego życiu groziło szczególne niebezpieczeństwo, może być uznany za zmarłego po upływie roku od końca roku kalendarzowego, w którym działania wojenne zostały zakończone;
⚫