Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 2023/21
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lipca 2021 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie z wniosku J. M. z udziałem P. I. o stwierdzenie nabycia spadku po M. M. (1),:
1)
stwierdził, że spadek po M. M. (1), synu H. i J., zamarłym w dniu 4 grudnia 2019 roku w Ł., ostatnio stale zamieszkałym w Ł., na podstawie testamentu pisemnego z dnia 20 kwietnia 2015 roku nabyła w całości P. I., z domu K., córka W. i M.;
2)
ustalił, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.
Apelację od powyższego postanowienia wniósł wnioskodawca, zaskarżając go w całości. Skarżący wydanemu orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez:
1.
brak krytycznej oceny zeznań świadków J. J. (1), M. K. oraz zeznań uczestniczki postępowania, mimo oczywistych wewnętrznych sprzeczności, sprzeczności z obiektywnymi źródłami dowodowymi oraz zasadami doświadczenia życiowego, a to w poniższy sposób:
a)
według ustaleń Sądu rzekomy testament miał powstać w 2015 roku podczas spotkania w czasie Ś. Wielkanocnych w ciągu jednego dnia oraz być opatrzony datą 20 kwietnia 2015 roku - podczas gdy Ś. Wielkanocne w 2015 roku przypadły w dniach 5 kwietnia (Niedziela Wielkanocna) i 6 kwietnia (Poniedziałek Wielkanocny) 2015 roku, a brak logicznego wytłumaczenia, dla którego spadkodawca miał wpisać do testamentu datę o dwa tygodnie późniejszą - w każdym razie w uzasadnieniu postanowienia brak wzmianki o wyniku oceny tej sprzeczności,