Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 2051/21
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 05 sierpnia 2021 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi:
1.
zasądził od Banku (...) spółki akcyjnej w W. na rzecz M. D. (1):
a)
53.500zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 10 października 2019 roku do dnia zapłaty,
b)
5.400zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,
2.
nakazał pobrać od pozwanego kwotę 1.000zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych (k: 88).
W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy poczynił ustalenia faktyczne oraz przedstawił ocenę dowodów, w oparciu o które wydał kwestionowane orzeczenie, a które w całości podziela i przyjmuje za własne Sąd II instancji.
(uzasadnienie k. 95-98)
W ustalonym stanie faktycznym sprawy Sąd uznał, iż powództwo jest uzasadnione w całości. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 1-2 i art. 13 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 359) – obowiązującej do dnia 31 grudnia 1997 r., do czynności bankowych należały m.in. prowadzenie rachunków bankowych oraz przyjmowanie wkładów oszczędnościowych i lokat terminowych. Banki wystawiały dowody imienne i na okaziciela na włożone wkłady oszczędnościowe. Obowiązująca obecnie (od dnia 1 stycznia 1998 r.) ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1896) przewidywała wprawdzie również możliwość prowadzenia przez banki rachunków lokat terminowych (por. art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy w brzmieniu pierwotnym; art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy w brzmieniu aktualnym), jednakże nie było już dopuszczalne wystawienie dowodów na okaziciela dla potwierdzenia ich utworzenia (por. art. 53 ust. 1 ustawy w aktualnym brzmieniu). Celem wyeliminowania z obrotu umów rachunku lokat terminowych na okaziciela było m.in. wzmocnienie nadzoru nad sektorem finansowym i przeciwdziałanie zjawisku tzw. prania brudnych pieniędzy.