Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 2095/20
UZASADNIENIE
Nakazem zapłaty z dnia 9 kwietnia 2016 r., wydanym na podstawie weksla w postępowaniu nakazowym o sygn. akt I Nc 1620/16, Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli w Warszawie nakazał pozwanym M. K. (1), M. K. (2) i P. B., aby solidarnie zapłacili stronie powodowej (...) Spółce Akcyjnej w W.:
● kwotę 39.620,65 zł wraz odsetkami: ustawowymi od ww. kwoty za okres od 20 września 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz ustawowymi za opóźnienie, poczynając od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty.
● kwotę 4.113 zł w ramach zwrotu kosztów procesu.
Na skutek złożonych przez pozwanego M. K. (2) zarzutów od nakazu zapłaty, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie o sygn. II C 1041/19 wydał zaskarżony wyrok, mocą którego utrzymał w mocy w całości przedmiotowy nakaz zapłaty w stosunku do M. K. (2) (pkt 1); zasadził od pozwanego na powodowej spółki koszty procesu w wysokości 1.200 zł (pkt 2) oraz nie obciążył przegranego pozwanego nieuiszczonymi kosztami sądowymi (pkt 3).
Zapadły wyrok w całości zakwestionował pozwany, podnosząc w ramach zarzutów:
1. obrazę przepisów postępowania tj.:
a) art. 232 zd 2 k.p.c. poprzez niedopuszczenie przez Sąd dowodów wskazanych przez stronę pozwaną min. z dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność ustalenia wysokości zadłużenia oraz przyczyn i okoliczności ich powstania;
b) art. 233 § 1 k.p.c. przez zaniechanie wszechstronnej i obiektywnej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności przez pominięcie zeznań i uwag pozwanego dotyczących sposobu wyliczenia niedoborów przez powoda, braku protokołu pokontrolnego oraz faktu dokonania kradzieży w kiosku handlowym;
c) art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego i uznanie, że powód udowodnił roszczenie dochodzone pozwem, podczas gdy powód nie przedłożył żadnych dowodów w sprawie;
2. błędy w ustaleniach faktycznych poprzez