Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 210/22
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 listopada 2021 roku, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w sprawie z powództwa W. P. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W., o zapłatę:
zasądził od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz W. P. kwotę 63 963,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 8 września 2018 roku do dnia zapłaty
zasądził od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz W. P. kwotę 6 400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Wyrok ten wynikał z uznania przez Sąd Rejonowy, że łącząca strony umowa kredytu była nieważna. W umowie tej, będącej umową o kredyt złotowy, ale indeksowany kursem franka szwajcarskiego, wadliwe były postanowienia wprowadzające jednostronną waloryzację kwoty kredytu. Regulacje te stanowiły niedozwolone postanowienia umownych. Wprawdzie sporne zapisy umowy dotyczyły głównego świadczenia kredytobiorcy, co w zasadzie wyklucza badanie abuzywności, ale były one sformułowane w sposób niejasny. Spełnione zostały przesłanki pozytywne z art. 385
1 § 1 k.c., który przewiduje, że postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Po wyeliminowaniu abuzywnych postanowień umownych umowa nie mogła być dalej realizowana, co prowadziło do stwierdzenia jej nieważności.
Pozwany zaskarżył przedmiotowe orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, to jest: art. 235
2 § 2 w zw. z art. 240 k.p.c.; art. 235
2 § 1 pkt 2 w zw. z art. 227 i 278 § 1 k.p.c.; art. 233 § 1 w zw. z art. 299 k.p.c.; art. 227 w zw. z art. 233 § 1 w zw. z art. 327
1 § 1 k.p.c.; art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 316 k.p.c.;