Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 2231/22
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 września 2022 roku Sąd Rejonowy w Łowiczu:
zasądził od pozwanego Z. W. na rzecz powoda S. M. kwotę 14.000zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 września 2020 roku do dnia zapłaty,
zasądził od pozwanego Z. W. na rzecz powoda S. M. kwotę 4.350zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
(wyrok k: 187)
Apelację od powyższego wyroku złożył pozwany, zaskarżając wyrok w całości. Skarżący wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez uznanie, że pozwany utrudniał powodowi zrealizowanie umowy przedwstępnej, nie dał powodowi dokumentów i informacji o wpisach w KW, nie chciał zaktualizować księgi wieczystej, ponieważ zrobi to notariusz w trakcie zawierania umowy przyrzeczonej, a powód w to nie wierzył, nie ustalił daty spotkania z notariuszem i nie wezwał powoda do zawarcia umowy przyrzeczonej. Zdaniem skarżącego Sąd Rejonowy błędnie ustalił, że powód-nabywca nie odstąpił od umowy w jej trakcie.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez błędną ocenę dowodu z zeznań świadka D. S.. W ocenie skarżącego nie potwierdzają one wersji powoda, są zagmatwane, przesadzone, często przeczące sobie, mało logiczne, dowolne, z pominięciami, przedstawiane nie zgodnie z prawdą. Z kolei zeznania powoda i takie same jego żony, są przesadzone, są dodane nie istniejące słowa, lub pomijane, dodane niby fakty, wnioski, mało logiczne. W ocenie apelującego, Sąd niezasadnie uznał je za wiarygodne. Błędnie natomiast Sąd odmówił przymiotu wiarygodności zeznaniom pozwanego, które w ocenie skarżącego są niezmienne, logiczne, oparte na faktach, potwierdzone przez notariusza i często potwierdzone w zeznaniach powoda i świadka D. S..
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę wyroku Sadu Rejonowego przez oddalenie powództwa jako nieudowodnionego, ewentualnie o uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia (apelacja k. 199-208, uzupełnienie apelacji k. 215-217).