Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 2658/21
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 listopada 2021 roku, wydanym
w sprawie z powództwa z powództwa P. S. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedziba w W. o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi:
1.
zasądził od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz P. S. kwotę 5.710,01 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot :
a.
2.862,28 zł od dnia 13 stycznia 2018 roku do dnia zapłaty;
b.
2.847,73 zł od dnia 11 marca 2018 roku do dnia zapłaty;
2.
oddalił powództwo w pozostałej części;
3.
zasądził od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz P. S. kwotę 2.070,46 zł tytułem kosztów procesu;
4.
nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych kwoty :
a.
18,51 zł od P. S.;
b.
41,19 zł od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W..
Pozwany w swej apelacji zaskarżył wyrok w części, tj. co do pkt. 1,3 i 4b, zarzucając wydanemu orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego, t.j. art. 361 § 1 k.c. w zw. z art. z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sprawca kolizji drogowej oraz zakład ubezpieczeń, z którym zawarł on umowę ubezpieczenia OC, ponoszą odpowiedzialność z tytułu zanieczyszczenia jezdni pozostałościami powypadkowymi, podczas gdy naprawienie szkody tego rodzaju nie wchodzi w zakres odpowiedzialności posiadacza pojazdu i jego ubezpieczyciela, bowiem należy do zadań własnych zarządcy drogi (w niniejszej sprawie miasta Ł.); jak również poprzez błędną wykładnię art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...) i (...), polegającą na przyjęciu, że zanieczyszczenie drogi pozostałościami powypadkowymi stanowi jej zniszczenie lub uszkodzenie.