Treść orzeczenia
III Ca 2723/22
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Rejonowego w Łowiczu z 19 października 2022 roku w sprawie I C 471/22 z powództwa J. S. przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w Ł. o zadośćuczynienie i odszkodowanie:
–
w punkcie 1 oddalono powództwo;
–
w punkcie 2 nie obciążono powoda kosztami procesu na rzecz pozwanego;
–
w punkcie 3 przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi;
–
w punkcie 4 orzeczono o ponoszeniu nieuiszczonych kosztów sądowych przez Skarb Państwa.
W świetle uzasadnienia wskazanego orzeczenia Sąd I instancji ustalił, że powód odbywał długotrwałą karę pozbawienia wolności, której zakończenie przypada na początek roku 2023 roku. Przebywał miedzy innymi w Zakładzie Karnym w Ł., gdzie był zatrudniony na podstawie skierowania przez Dyrektora Zakładu Karnego w Ł. do pracy nieodpłatnej na rzecz jednostki penitencjarnej. W okresie od 23 grudnia 2016 roku do 4 kwietnia 2017 roku powód pracował nieodpłatnie w wymiarze 2/8 etatu na stanowisku wydającego posiłki oraz w okresie od 5 kwietnia 2017 roku do 1 lipca 2017 roku w wymiarze 4/8 etatu na stanowisku pomoc kucharza. Powód zatrudniony był i wykonywał pracę odpłatną w okresie od 1 sierpnia 2017 roku do 17 maja 2019 roku w wymiarze 4/8 etatu na stanowisku kucharza. Skierowanie powoda do pracy nieodpłatnej w wymiarze przekraczającym 90 godzin miesięcznie, zgodnie z treścią art. 123a § 2 k.k.w.1, nastąpiło za uprzednią pisemną zgodą powoda. Tak w okresie zatrudnienia, jak i po jego zakończeniu, powód nie składał skarg dotyczących bezprawnego zmuszania go do pracy ponad wymiar zatrudnienia.