Treść orzeczenia
III Ca 491/21
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2021 r., wydanym w sprawie z powództwa Miasta Ł. przeciwko M. P. i R. P. o opróżnienie pomieszczenia tymczasowego, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi nakazał pozwanym, aby opróżnili tymczasowe pomieszczenie Nr 307 znajdujące się w budynku położonym w Ł. przy ulicy (...) i wydali to pomieszczenie powodowi oraz zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 440,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Apelację od tego wyroku wnieśli pozwani, zaskarżając go w całości, wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając przy tym niesprawiedliwość zapadłego rozstrzygnięcia i nieuwzględnienie przez Sąd stanu zdrowia R. P. i ogłoszonej wobec niej upadłości konsumenckiej.
Apelacja została następnie uzupełniona pismem procesowym z dnia 17 maja 2021 r., w którym pozwani doprecyzowali zarzuty apelacyjne, wskazując na naruszenie:
1.
art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 172 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że pozwanym nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego;
2.
art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 172 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i orzeczenie eksmisji pozwanych z pomieszczenia tymczasowego w sytuacji, gdy do zadań powoda należy zapewnianie lokali socjalnych, a także zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych gospodarstw domowych o niskich dochodach;