Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 569/22
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2021 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi:
1.
nakazał U. Z., P. Z., M. Z. opróżnienie lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) wraz z należącym do nich mieniem i wydanie go powodowi;
2.
ustalił, że P. Z. i M. Z. nie przysługuje prawo do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu;
3.
ustalił, że U. Z. przysługuje prawo do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu;
4.
nakazał wstrzymanie wykonania eksmisji U. Z. do czasu dostarczenia przez Miasto Ł. oferty zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu;
5.
zasądził od pozwanych U. Z., P. Z. i M. Z. solidarnie na rzecz powoda kwotę 500 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu. (k: 53).
Apelację od powyższego wyroku złożyła strona powodowa zaskarżając go w części tj. w zakresie punktu trzeciego ustalającego, że pozwanej U. Z. przysługuje prawo do lokalu socjalnego oraz punktu czwartego wstrzymującego wykonanie eksmisji do czasu złożenia U. Z. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Skarżący wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:
1.
przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną, a nie swobodną, w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, ocenę materiału dowodowego, co skutkowało:
a.
wadliwym uznaniem przez Sąd, iż szczególna sytuacja materialna i rodzinna pozwanej U. Z., a w szczególności fakt, iż pozwana w 2012 roku miała orzeczony lekki stopień niepełnosprawności z powodu depresji i stanów lękowych, uzasadnia przyznanie pozwanej prawa do lokalu socjalnego, w sytuacji gdy z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego wynika, że:
-