Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 791/22
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 listopada 2020 r., wydanym w sprawie z powództwa W. Ł. i J. Ł. przeciwko pozwanej Gminie K. o zapłatę, Sąd Rejonowy w Pabianicach zasądził od pozwanej na rzecz powodów do niepodzielnej ręki kwotę 166,94 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 12 lipca 2019 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części i zasądził od powodów na rzecz pozwanej kwotę 3.600,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Apelację od tego orzeczenia złożyli powodowie, zaskarżając je w części oddalającej powództwo oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów do niepodzielnej ręki dalszej kwoty 14.487,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem I instancji, a w przypadku nieuwzględnienia ich apelacji domagali się zmiany, w oparciu o art. 102 k.p.c., rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w I instancji poprzez nieobciążanie ich jego kosztami, jak również o zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów zwrotu kosztów postępowania przed Sądem odwoławczym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a w przypadku nieuwzględnienia apelacji o nieobciążanie powodów obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego z uwagi na okoliczność, że w sprawie zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony wskazujący na niezasadność takiego rozstrzygnięcia. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
1.
art. 224 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 7 k.c. w związku z art. 234 k.c. poprzez błędne ich zastosowanie do stanu faktycznego sprawy, w szczególności do błędnego ustalenia, że Gmina K. w okresie od 24 kwietnia 2009 r. do 24 lipca 2009 r. miała być samoistnym posiadaczem w dobrej wierze, podczas gdy nie sposób jest uznać, że pozwana działała w dobrej wierze, gdyż: