Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 809/20
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 lutego 2020 roku, wydanym w sprawie I C 226/19 z powództwa K. M. przeciwko J. P. o zapłatę, oddalił powództwo w punkcie 1., zaś w punktach 2. i 3. przyznał i nakazał wypłacić wynagrodzenie pełnomocnikom stron za pomoc prawną udzieloną im z urzędu.
Apelację od powyższego wyroku wniosła powódka, zaskarżając orzeczenie w całości i zarzucając:
1.
naruszenie prawa materialnego, tj. art. 415 k.c., poprzez błędną jego wykładnię
polegającą na uznaniu, iż pozwanemu nie można przypisać winy, a także poprzez uznanie, iż wszczęcie przez powódkę postępowania egzekucyjnego w przedmiocie przywrócenia posiadania lokalu przy ul. (...) było obligatoryjnym warunkiem przypisania pozwanemu winy z art. 415 k.c., a także warunkiem wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym;
2.
naruszenie norm prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść
orzeczenia, w szczególności przepisu art. 233 § 1 k.p.c., przez dokonanie oceny dowodów w sposób sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania, niewszechstronny i sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego poprzez:
a.
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia,
który miał istotny wpływ na treść orzeczenia polegający na niezasadnym przyjęciu, iż powódka nie chce mieszkać w lokalu przy ul. (...), podczas gdy poczyniony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że powódka mieszkałaby w przedmiotowym lokalu, gdyby postawa pozwanego wobec powódki była inna;
b.
uznanie, że działanie pozwanego polegające na niewykonaniu dobrowolnym
i z własnej woli wyroku nakazującego mu przywrócenie posiadania powódce spornego lokalu mieszkalnego było niezawinione, a co za tym idzie, że wina pozwanego w niniejszym postępowaniu odszkodowawczym nie została wykazana.