Treść orzeczenia
III Ca 920/26
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 26 stycznia 2026 roku w sprawie (...) z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w I. przeciwko (...) spółce akcyjnej we P. o zapłatę:
–
w punkcie 1 oddalono powództwo;
–
w punkcie 2 zasądzono od powoda na rzecz pozwanego 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
Apelację od omówionego wyżej wyroku w całości wywiódł powód, działając przez swojego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, występującego również w I instancji. W apelacji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:
–
art. 45 ust. 1 u.k.k.1 w związku z art. 23 dyrektywy 2008/482 oraz art. 5 k.c.3 przez błędną wykładnię pojęcia „naruszenie” tj. przyjęcie, że sankcja kredytu darmowego może zaistnieć tylko w razie narażenia konsumenta na ryzyko podjęcia niekorzystnej dla niego decyzji (zarzut I);
–
art. 30 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 45 ust. 1 u.k.k. oraz art. 23 dyrektywy 2008/48 oraz w związku z art. 355 § 2 k.c., a także w związku z art. 5 pkt 10 oraz załącznikiem nr 4 pkt 1 ppkt 1 u.k.k. oraz art. pkt I oraz II a) załącznika I oraz art. 3 j) dyrektywy 2008/48 przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że obowiązek informacyjny kredytodawcy w zakresie oznaczenia (...) oraz całkowitej kwoty do zapłaty jest realizowany poprawnie, także wówczas gdy prezentowane informacje oparte są o wadliwy (w tym wypadku sprzeczny z ustawą) mechanizm (zarzut II);
–